Sezon na sport - o wspinaczce

Dodane: 22-07-2016 15:15
Sezon na sport - o wspinaczce kaski wspinaczkowe sklep

Co warto robić podczas wakacji w górach?

Wakacje w górach? To z pewnością świetny pomysł! Jak jednak zorganizować czas na miejscu, by się nie nudzić? Możliwości jest tutaj bardzo dużo. Można tutaj oczywiście oddać się relaksowi w zaciszu pięknej przyrody, ale z pewnością świetnym pomysłem będzie także wspinaczka górska, która dostarczy nam mnóstwa wrażeń i emocji. Jeśli jednak zdecydujemy się na taką opcję, warto pamiętać, by zaopatrzyć się w potrzebne akcesoria oraz skorzystać z pomocy instruktora, jeśli nie mamy żadnego doświadczenia. Najważniejsze w takich atrakcjach jest oczywiście bezpieczeństwo, dlatego każdy z nas powinien o nie zadbać. Góry mogą być dla nas najlepszym wyborem wakacyjnej podróży, więc dobrze jest sprawdzić, co możemy tam robić.


O terenie na wspinaczkeę

Wspinacze najczęściej wspinają się na kamienie, skałki, czy góry zbudowane z różnego rodzaju skały: piaskowca, zlepieńca, wapienia, łupka czy granitu.

Alternatywą dla naturalnych form skalnych są sztuczne obiekty wspinaczkowe, służące jako miejsce treningu, a także ? coraz częściej ? areny zawodów. Z braku takich miejsc, zainteresowanie wspinaczy wzbudzają również murki, ściany budynków, pomniki, mosty ? ten rodzaj wspinania znany jest jako urban climbing lub buildering.

Ze względu na kąt nachylenia (nastromienie), teren wspinaczkowy może być połogi, pionowy, przewieszony, a nawet stanowić sufit (przez wspinaczy określany mianem dachu).

Trudności pokonywanego terenu opisuje się skalą trudności, a przebieg drogi wspinaczkowej za pomocą opisu drogi (tzw. topo).

Najczęściej wspinaczka odbywa się w górę, przemieszczanie się w poziomie nazywamy trawersowaniem.

Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Wspinaczka


O asekuracji

W tym przypadku wspinacz wspinający się jako pierwszy (prowadzący wyciąg, na pierwszego) jest ubezpieczany przez asekurującego partnera liną dynamiczną. Obaj wspinacze (a co najmniej prowadzący), przywiązani są do liny węzłami (najczęściej ósemką) za pośrednictwem uprzęży. Lina pomiędzy asekurującym a prowadzącym przechodzi przez przelotowe punkty asekuracyjne, a ściślej, przez zamocowane do nich karabinki lub ekspresy. Przeloty mogą być osadzane przez prowadzącego (mówimy wówczas o wspinaczce "z własną asekuracją"), lub może on wykorzystywać przeloty stałe (zamocowane w skale na stałe, m.in. ringi, spity, stałe haki). W przypadku odpadnięcia, lina jest hamowana przez asekurującego za pomocą przyrządu asekuracyjnego.

Asekurujący zwykle jest zamocowany dodatkowo autoasekuracją do stanowiska asekuracyjnego gwarantującego w założeniu bezpieczeństwo zespołu wspinaczkowego w razie gdyby pozostałe punkty asekuracyjne okazały się niewystarczające.

Ze względu na postępowanie asekurującego, asekuracja może mieć charakter statyczny lub dynamiczny.

Asekuracja statyczna sprowadza się do zablokowania liny w przyrządzie asekuracyjnym. Energia upadku prowadzącego absorbowana jest głównie przez rozciągnięcie się liny.
Asekuracja dynamiczna polega na tym, że asekurujący stara się przejąć część energii upadku - nie tylko poprzez ruch własnego ciała (wykonanie podskoku) ale również poprzez celowe przepuszczenie pewnego odcinka liny przez przyrząd asekuracyjny, z odpowiednim, kontrolowanym tarciem. Hamowanie lotu staje się przez to łagodniejsze, kosztem zwiększenia jego długości. Asekuracja dynamiczna stosowana jest nie tylko po to, by zmniejszyć siły, które w wyniku gwałtownego hamowania zadziałają na samego wspinacza (prowadzącego), ale również po to, by ograniczyć siły działające na przeloty. Jest to szczególnie ważne przy stosowaniu asekuracji własnej, gdy zbyt duże siły mogą doprowadzić do wyrwania punktu asekuracyjnego.

Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Asekuracja_(wspinaczka)



© 2019 http://zarzadzanie.szczecin.pl/